Tytuł utworu zawiera znany już w Średniowieczu motyw metafizycznej walki człowieka z szatanem, światem i ciałem. W już w pierwszej strofie wyrażona zostaje tragiczna wizja ludzkiego życia:
Pokój – szczęśliwość, ale bojowanie
Byt nasz podniebny.
Przy użyciu kondensującej wypowiedź elipsy poeta stwierdza, że spokój daje człowiekowi szczęście, ale życia na ziemi, niestety, w żaden sposób nie da się opisać w kategoriach spokoju. Życie jest ciągłą walką, niekończącym się zmaganiem z przeciwnościami, ze złem, z „ciemnością”.

Wojna staje się w ten sposób dla Szarzyńskiego synonimem życia. Poeta koncepcją tą nawiązuje do podobnego motywu z Księgi Hioba. Stosując w tym fragmencie przerzutnię, podkreśla i wzmaga jednocześnie niepokój, chaos toczonych zmagań.


Niewprawny człowiek musi prowadzić tę wojnę bez szans, dlatego przerażony jest własną słabością i perspektywą porażki. Pojawia się dramatyczne pytanie:
Cóż będę czynił w tak straszliwym boju,
Wątły, niebaczny, rozdwojony w sobie?

Przeciwnicy człowieka wymienieni już w tytule to: szatan – „srogi ciemności/ Hetman”, mamiący go pseudowartościami świat oraz jego własne ciało. Człowiek musi zmagać się ze złem, rozpoznać i odrzucić „świata łakome marności” i „zbiegłe lubości”, czyli kuszące go na każdym kroku wartości pozorne i przemijające rozkosze. Inaczej czeka go bowiem już tylko „zepsowanie” – zatracenie, moralna degeneracja. Tak naprawdę zasadniczy bój toczy się na płaszczyźnie dusza-ciało, szatan i świat są tylko sprzymierzeńcami cielesności i jej pokus. To ludzkie ciało, choć zazdrości duszy, prowadzi człowieka do upadku i dlatego człowiek jest „rozdwojony w sobie”, rozdarty między ciało i duszę.

Bardzo silnie podkreślony dualizm ciało-dusza skazuje człowieka na nieustającą walkę z samym sobą. Jedynym ratunkiem w takiej sytuacji jest Bóg:
Królu powszechny, prawdziwy pokoju
Zbawienia mego, jest nadzieja w tobie!

Apostrofa do Boga to wyraz ufności w moc Najwyższego, w jego miłosierdzie. „Wątły” człowiek szuka w nim oparcia:
Ty mnie przy sobie postaw, a przezpiecznie
Będę wojował i wygram statecznie!


strona:   - 1 -  - 2 - 
  Dowiedz się więcej
1  Na one słowa Jopowe: „Homo natus de muliere, brevi vivens tempore” etc. - analiza i interpretacja
2  O nietrwałej miłości rzeczy świata tego - analiza i interpretacja
3  O krótkości i niepewności na świecie żywota człowieczego - analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem - analiza i interpretacja


  • Pomimo zupełnie odmiennych zainteresowań, ze spokojnym sumieniem mogę polecić tą stronę jeśli chodzi o POMOC w rozumieniu, tudzież interpretowaniu utworów. Jest pomocna, a i owszem, ale kochani, na maturze nie wyciągniecie laptopów i nie wpiszecie tego adresu. Interpretujcie samodzielnie, a ewentualne błędy korygujcie opierając się na treści znajdującej się tutaj. Zachęcam, z pomocy należy umieć korzystać, a nie nagminnie spisywać:):)
    Chemiczka ()

  • Ooo... bardzo fajna interpretacja utworu Szarzyńskiego:) po kilku przeróbkach na własne słowa, po zaniesieniu na polski takiej pracy dostalam 5-:) super;]
    KcPnaZawszeRazemKochamCiePrzemus (xxmarlenciaxxd {at} gmail.com)

  • Bardzo wnikliwe, konkretne i rzeczowe opracowanie. Dziękuję-bardzo mi się przydało do sporządzenia notatki. Na pewno będę korzystała z tej stronki w przyszłości, bo zauważyłam wiele pomocnych streszczeń i opracowań. Jeszcze raz dzięki i życzę owocnego rozwoju stronki ;)
    Majka (majka0108 {at} wp.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: